Ξεκινούμε  το οδοιπορικό μας από το Βαθύ. Εκεί, στο άγαλμα του πολυμήχανου Οδυσσέα, συναντήσαμε τον φίλο και συνεργάτη Pano Katsiampoulaνα μας  ξεναγήσει. Μαζί ξεκινήσαμε για το λαογραφικό μουσείο του νησιού όπου εκθέματα-μάρτυρες της παράδοσης και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ιθάκης μας έδωσαν μια ιδέα για τη ζωή και τον πολιτισμό του νησιού.

Έπειτα, σειρά είχε μια στάση στην υποβλητική προτομή του Ομήρου στην πλατεία του Βαθέως. Εκεί, ο Πάνος μας ταξίδεψε χιλιάδες χρόνια πριν, όταν ο επικός ποιητής της αρχαίας Ελλάδας διηγούνταν την ιστορία του Οδυσσέα θεσπίζοντας την Ιθάκη παγκόσμιο σύμβολο του Νόστου, της νοσταλγίας για την πατρίδα, αλλά και της πίστης ότι η επιστροφή μας σε αυτήν είναι πάντα δυνατή.

Ακολούθησε προσκύνημα στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου Ιθάκης και τον Άγιο Νικόλαο των ξένων όπου φιλοξενείται η εικόνα του «Χριστού του Ελκόμενου» εμπνευσμένη από τις στιγμές μαρτυρίου του Θεανθρώπου. Αντικείμενο λατρείας από εκατοντάδες πιστούς αλλά και φίλους της τέχνης, η εικόνα αποδίδεται στο σπουδαίο ζωγράφο της Αναγέννησης Δομήνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο), με τους ειδικούς να ορίζουν τη δημιουργία της στην πρώτη ζωγραφική περίοδο του καλλιτέχνη από την Κρήτη που αποκαλούσαν El Greco (Ο Έλληνας) και αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας τέχνης.

Πριν αφήσουμε το Βαθύ, κάναμε μια βόλτα για να εξερευνήσουμε τον παραδοσιακό αυτό οικισμό με τα μονώροφα και διώροφα κεραμοσκεπή σπίτια και τα γραφικά σοκάκια, φωλιασμένου στο μυχό ενός κλειστού όρμου με δαντελωτές ακτές.

Στη συνέχεια, επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία και ανηφορίσαμε για να προσκυνήσουμε στην Ιερά Μόνη Καθαρών, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, οφείλει το όνομά της στην εικόνα της Παναγίας που βρέθηκε απείραχτη μέσα σε καιόμενους «καθαρούς», θάμνους στο σημείο που χτίστηκε το μοναστήρι το 1696. Χτισμένη απέναντι από τον κόλπο του λιμανιού της Ιθάκης, η Μονή είναι γνωστή για το καμπαναριό της που είναι ορατό από όλο το νότιο νησί. Εδώ η θέα είναι μοναδική. Νιώθεις σαν να πετάς και να βλέπεις από κάτω το νησί. Αίσθηση που προφανώς οδήγησε τον Πατήρ Σεραφείμ να αποκαλέσει την Ιθάκη «πίνακα ζωγραφικής».